ศูนย์การเรียนรู้มหานคร.com
bmatc1@gmail.com
02 543 1964
ติดตามเรา :

ข้ อ มู ล พั น ธ์ุ ไ ม้

ต้นชิงชัน (ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดหนองคาย)

(ประดู่ชิงชัน ดู่สะแดน เก็ดแดง อีเม็ง พยุงแกลบ กะซิก กะซิบ หมากพลูตั๊กแตน)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Dalbergia oliveri Gamble

ชื่อสามัญ : Blackwood Rosewood

ชื่อวงศ์ : FABACEAE

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ลักษณะพันธุ์ไม้

ไม้ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ผลัดใบ สูงถึง 25 เมตร เปลือกหนา สีน้ำตาลเทา กะเทาะล่อน เป็นแผ่นขนาดเล็ก เปลือกในสีเหลือง ยอดและใบอ่อนออกสีแดง เกลี้ยงหรือมีขนเพียงเบาบาง ใบ เป็นช่อ มีใบประกอบย่อย 11 - 17 ใบ มีลักษณะยาวรี รูปขอบขนานแกมรูปหอก ฐานใบมนกลม ปลายใบมนทู่และหยักเว้าเล็กน้อย ทางด้านท้องใบจะมีสีจางกว่าด้านหลังใบ ดอก สีขาวอมม่วง ออกเป็นช่อดอกเชิง ประกอบตามปลายกิ่ง ดอกจะเกิดพร้อมกับการผลิตใบใหม่ เกสรผู้แยกเป็น 2 กลุ่มๆ ละ 5 อัน ฝัก มีลักษณะแบนแผ่เป็นปีกยาวรีหรือขอบรูปขนาน กว้าง 3 - 3.5 ซม. ยาว 8 - 17 ซม. ผิวเรียบส่วนที่หุ้มเมล็ดหนาแข็ง มีลักษณะเป็นกระเปาะกลมหรือแกนรีเล็กน้อย นูนเห็นได้ชัด ส่วนมากมีเมล็ดเดียว มีลักษณะคล้ายรูปไตสีน้ำตาล มีสถานภาพเป็นไม้หวงห้ามธรรมดาประเภท ก.

ตำแหน่งในสวนป่าไม้แปลกหายาก

การนำทาง

การกระจายพันธุ์

พบในป่าเบญจพรรณ และป่าดิบแล้ง ที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 100 - 700 เมตร

ช่วงเวลาการออกดอกผล

ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม - พฤษภาคม ฝักแก่ช่วงเดือนพฤษภาคม - กันยายน

ประโยชน์

เนื้อไม้สีน้ำตาอ่อนอมเหลืองมีเส้นแทรกสีดำ เนื้อละเอียดปานกลาง แข็งและเหนียวมาก เลื่อยผ่าตกแต่งยาก แต่ขัดชักเงาได้ดีมาก ใช้ทำเครื่องเรือน เครื่องใช้ต่างๆได้สวยงามและทนทาน

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

https://data.addrun.org/plant/archives/911-dalbergia-oliveri-prain http://www.qsbg.org/Database/Botanic_Book%20full%20option/search_detail.asp?Botanic_ID=804