ศูนย์การเรียนรู้มหานคร.com
bmatc1@gmail.com
02 543 1964
ติดตามเรา :

ข้ อ มู ล พั น ธ์ุ ไ ม้

ต้นมะม่วงหิมพานต์

(ยาโงย ยาร่วง มะม่วงไม่รู้หาว มะม่วงกุลา มะม่วงกาสอ มะม่วงลังกา มะม่วงสิงหน มะม่วงเล็ดล่อ มะม่วงหยอด)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Anacardium occidentale Linn.

ชื่อสามัญ : Cashew Nut Tree

ชื่อวงศ์ : ANACARDIACEAE

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ลักษณะพันธุ์ไม้

ไม้ต้นขนาดกลาง สูงได้ถึง 10 เมตร ใบเป็นใบเดี่ยว สีเขียวเข้ม ออกสลับกัน รูปไข่กลับ โคนใบสอบ ปลายใบมนป้าน กว้าง 7.5 - 10 ซม. ยาว 7.5 - 20 ซม. ดอกออกเป็นช่อหลวมๆ สีแดงอมม่วงหรือสีครีม กลิ่นหอมเอียน ช่อดอกยาว 15 - 20 ซม. ดอกย่อยมีขนาดผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 ซม. กลีบดอก 5 กลีบ เกสรผู้ 8 - 10 อัน มีหนึ่งอันที่ยาวกว่าอันอื่น ผลมีลักษณะเด่นคือ เมื่อแก่ฐานรองดอกจะขยายใหญ่ขึ้นเป็นลักษณะคล้ายผลชมพู่ ยาว 6 - 7 ซม. สีเหลืองอมชมพู เมื่อแก่จัดสีแดงและมีกลิ่นหอม เมล็ดมี 1 เมล็ด ติดอยู่ที่ส่วนปลายรูปไต ยาว 2.5 - 3 ซม. สีน้ำตาลอมเทา มีเปลือกแข็งหุ้ม

ตำแหน่งในสวนป่าไม้แปลกหายาก

การนำทาง

การกระจายพันธุ์

เป็นไม้ที่ปลูกกันมากทางภาคใต้และตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันปลูกได้ทุกภาค ในภาคเหนือที่จังหวัดเชียงใหม่ก็สามารถขึ้นได้ดี

ช่วงเวลาการออกดอกผล

ออกดอกช่วงเดือนธันวาคม - กุมภาพันธ์ หลังจากดอกบานประมาณ 2 เดือน ผลจะเริ่มแก่และเก็บเกี่ยวประมาณเดือนกุมภาพันธ์ - พฤษภาคม

ประโยชน์

ใบอ่อน ใบรับประทานได้เป็นผัก เมล็ดเป็นพืชเศรษฐกิจที่นิยมรับประทานเป็นอาหารทั่วไป ผลสุกรับประทานเป็นยาบำรุงกำลังและเป็นยาระบายอ่อนๆ เนื้อในเมล็ดรับประทานแก้ท้องร่วง บิด อาเจียน น้ำมันในเปลือกใช้เป็นยาทารอยแตกที่ส้นเท้าได้

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

http://www.qsbg.org/Database/Botanic_Book%20full%20option/search_detail.asp?Botanic_ID=932