ลักษณะพันธุ์ไม้

ไม้พุ่ม สูง 2-4 เมตร เป็นพรรณไม้ขนาดกลาง ใบประกอบแบบขนนกเรียงสลับ ใบย่อย 1-5 ใบ รูปวงรีแกมขอบ ขนานรูปไข่กลับ ดอกช่อออกที่ซอกใบ กลีบดอกสีขาว กลิ่นหอม ผล รูปทรงกลมขนาดปลายนิ้วก้อย เมื่อสุกสีชมพูเรื่อๆ รสหวาน

ตำแหน่งในสวนป่าไม้แปลกหายาก

การนำทาง

การกระจายพันธุ์

ถิ่นกำเนิดในเขตทวีปเอเชียและออสเตรเลีย อาทิเช่น อินเดีย พม่า ไทย ลาว กัมพูชา มาเลเซีย อินโดนีเซีย จีนตอนใต้ และในออสเตรเลีย สำหรับประเทศไทยสามารถพบได้บริเวณป่าเบญจพรรณ ป่าโปร่ง ป่าดิบแล้ง และตามชายป่าทั่วไป

ช่วงเวลาการออกดอกผล

ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม - ธันวาคม

ประโยชน์

จากข้อมูลตำรายาไทย ส่วนราก มีรสเมาขื่นปร่า กระทุ้งพิษ แก้พิษฝีภายในและภายนอก ขับน้ำนม ฝนน้ำกินและทาแก้พิษงู แก้พิษแมลงกัดต่อย ทาแผลที่อักเสบ แก้ไข้กาฬ แก้โรคผิวหนังพุพอง แก้ไข้รากสาด เกลื่อนฝีให้ยุบ แก้ฝีที่นม ตัดรากฝีที่นม ยับยั้งเชื้อไวรัสบางชนิด ส่วนเปลือกต้นมีรสเมาร้อน แก้ฝีภายนอกและภายใน กระทุ้งพิษ แก้พิษงู ขับน้ำนม แก้พิษต่างๆ แก้พิษไข้ เนื้อไม้ กระทุ้งพิษ แก้ฝีภายนอกและภายใน แก้พิษงู ขับน้ำนม ส่วนดอกและผลมีรสเมาร้อน ทารักษาหิด ไม่ระบุส่วนที่ใช้ กระทุ้งพิษ แก้ฝีภายนอกและภายใน แก้พิษงู ขับน้ำนม ในประเทศบังคลาเทศใช้น้ำคั้นจากใบผสมน้ำตาล กินตอนท้องว่างเพื่อถ่ายพยาธิตัวกลม แก้ไข้ แก้โรคตับ ใบบดผสมกับขิง รักษาผิวหนังอักเสบ ตุ่มพุพอง หรือคันแสบ ราก ใช้ลดไข้

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

https://phar.ubu.ac.th/herb-DetailPhargarden/186

ดูและค้นหาพันธ์ุไม้อื่น

ต้นเขยตาย

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ลักษณะพันธุ์ไม้

ตำแหน่งในสวนป่าไม้แปลกหายาก

การกระจายพันธุ์

ช่วงเวลาการออกดอกผล

ประโยชน์

แหล่งข้อมูลอ้างอิง