ศูนย์การเรียนรู้มหานคร.com
bmatc1@gmail.com
02 543 1964
ติดตามเรา :

ข้ อ มู ล พั น ธ์ุ ไ ม้

ต้นกะตังใบ

(คะนางใบ ช้างเขิง ดังหวาย ตองจ้วม ตองต้อม บังบายต้น)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Leea indica (Burm. f.) Merr.

ชื่อสามัญ : Common tree-vine

ชื่อวงศ์ : VITACEAE

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ดูภาพ

ลักษณะพันธุ์ไม้

ไม้พุ่มสูง สูงประมาณ 7 เมตร กิ่งโปร่ง สีเขียวอมน้ำตาล ใบประกอบ 1-3 ชั้น ใบประกอบย่อยมีได้ถึง 4 คู่ ใบย่อยรูปไข่ แกมรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ปลายมน โคนมนหรือป้าน ขอบจักซี่ฟัน แผ่นใบสีเขียวเข้ม หูใบรูปไข่กลับ ยาวประมาณ 6 เซนติเมตร ดอกเป็นช่อ ออกตามซอกใบ ดอกย่อยจำนวนมาก สีเขียวอ่อน โคนกลีบเลี้ยงเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็นแฉกแหลม 5 แฉก โคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน ปลายแยก 5 แฉก ดอกตูมรูปทรงกลมสีแดงเข้ม เมื่อบานเปลี่ยนเป็นสีขาว เกสรเพศผู้ 5 เกสร ปลายอับเรณูโผล่พ้นหลอดออกไปเป็นแฉกมน ปลายแฉกเว้า ผลกลมแป้น ผิวบาง มีเนื้อนุ่ม ผลอ่อนมีสีเขียวพอแก่จัดมีสีแดงเข้มจนถึงสีม่วงดำ

ตำแหน่งในสวนป่าไม้แปลกหายาก

การนำทาง

การกระจายพันธุ์

มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบตั้งแต่อินเดียถึงออสเตรเลีย และหมู่เกาะแปซิฟิก ในไทยพบทุกภาค

ช่วงเวลาการออกดอกผล

ออกดอกช่วงเดือนมิถุนายน - เดือนกันยายน

ประโยชน์

นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ผลรับประทานได้ มีสรรพคุณทางยา

แหล่งข้อมูลอ้างอิง

https://data.addrun.org/plant/archives/756-leea-indica-burm-f-merr https://v3i.rweb-images.com/www.disthai.com https://live.staticflickr.com/ https://www.samunpri.com/